Dlaczego założyłam DomoSzkołę.
O marzeniu, które stało się miejscem dla dzieci.

Skąd się wziął pomysł na DomoSzkołę?

DomoSzkoła zrodziła się z potrzeby innego tempa, indywidualnego podejścia do dzieci i z głębokiego przekonania, że edukacja nie musi wyglądać tak, jak ją znamy z naszych własnych szkolnych doświadczeń.

Przez lata obserwowałam dzieci we własnym domu oraz w pracy zawodowej. Widziałam, jak ich naturalna ciekawość gaśnie w tradycyjnych ramach, przez co brakuje im przestrzeni na swobodę i po prostu na bycie sobą.

Czym się kierowałam?

Tworząc DomoSzkołę, wiedziałam, że nie chcę kopiować żadnego gotowego modelu. Chciałam stworzyć miejsce elastyczne i bliskie dzieciom, które opiera się na relacjach oraz współpracy. Kierowałam się wartościami ważnymi dla mnie jako mamy, nauczycielki i człowieka, czyli wolnością połączoną z odpowiedzialnością, bliskością natury oraz doświadczaniem realnego świata zamiast samej nauki z podręczników.

Co mnie motywowało?

Największą motywacją były dzieci, które potrzebowały innej przestrzeni do rozwoju i odkrywania, że nauka może być źródłem radości.

Motywowała mnie też wiara, że edukacja dzieje się „mimochodem”. Dzieci uczą się przecież podczas codziennych rozmów, wspólnych projektów czy w trakcie pobytu w lesie, a nie tylko przy szkolnej ławce. Chciałam, aby trafiając do DomoSzkoły, mogły zachować naturalną ciekawość świata i autentyczną sprawczość.

Dziś…

Dziś wiem, że to była dobra decyzja. DomoSzkoła żyje, rośnie i zmienia się razem z dziećmi. A ja, choć codzienność bywa intensywna, czuję ogromną wdzięczność, że mogę towarzyszyć im na tej drodze.