I Ogólnopolska Konferencja Środowisk Mikroszkół i Edukacji Domowej
Puzzle to dla mnie metafora. Skojarzenie, które przychodzi mi na myśl, kiedy zastanawiam się, z czego tak naprawdę zbudowany jest człowiek.
Nie mam na myśli części ciała ani organów wewnętrznych. Myślę o wszystkim, co kształtuje nas jako ludzi: naszych wartościach, doświadczeniach, relacjach i przeżyciach.
Każda rzecz, której doświadczamy, każda osoba, którą spotykamy, każde wydarzenie, które staje się naszym udziałem, jest jak jeden mały puzzel. Być może pojedynczy element nie wydaje się szczególnie ważny. Ale przecież bez niego obraz nie byłby kompletny.
Każdy puzzel ma swoje miejsce i każdy jest potrzebny, żeby powstała całość.
Tak właśnie postrzegam również pracę z dziećmi. Kiedy pracuję z moimi uczniami albo spędzam czas z własnymi dziećmi, często myślę o tym, że każde wspólne doświadczenie jest kolejnym puzzlem, który je kształtuje. Każda rozmowa, zabawa, wycieczka, napotkany problem czy sposób, w jaki reagujemy na trudności, dokłada coś do ich obrazu.
Oczywiście nie na wszystkie puzzle mamy wpływ. Dzieci spotykają na swojej drodze różnych ludzi, uczestniczą w wydarzeniach, których nie możemy przewidzieć, i przeżywają sytuacje, na które nie mamy żadnego wpływu.
Mamy jednak wpływ na wiele z tych elementów. Na wartości, które im przekazujemy. Na doświadczenia, które im umożliwiamy.
Na to, jak spędzamy z nimi czas i jakie przestrzenie do rozwoju im tworzymy.
Dlatego tak ważne jest dla mnie to, czego słuchają moje dzieci, co robią w wolnym czasie, jak spędzają czas z nami, jak reagują na nudę,
czy sięgają po ekrany, czy może szukają własnych pomysłów i tworzą coś kreatywnego.
To wszystko ma znaczenie.
Być może dzisiaj nie dostrzegamy, jak ważny jest jeden konkretny moment. Jedna rozmowa, wspólna wyprawa, samodzielnie rozwiązany problem albo chwila, w której dziecko musiało zmierzyć się z nudą.
Ale te wszystkie drobne doświadczenia zostają z nim. Stają się częścią jego obrazu, który będzie tworzył przez całe życie.
I właśnie dlatego tak bardzo wierzę w znaczenie codziennych, z pozoru zwyczajnych chwil. Bo to z nich powstaje coś naprawdę wielkiego.