Trzecia klasa szkoły podstawowej. Zasypiając, wyobrażam sobie, że organizuję na szkolnym boisku festyn.
Myślę, jakie będą atrakcje, kto i jakie będzie miał zadanie.

Kilka lat później, również zasypiając, wyobrażam sobie, że organizuję w szkolnej sali gimnastycznej koncert zespołu, którego w tym czasie słuchałam, czyli LO27.

Bardzo często tak sobie coś wyobrażam. Raz na kilkaset wyobrażeń zdarza mi się to zrealizować.
I chyba dobrze, bo na wszystkie pomysły nie starczyłoby mi życia.

Zorganizowanie konferencji było takim marzeniem, które często się pojawiało, ale leżało bardzo wysoko na półce.
Nie myślałam, że możliwe jest zrealizowanie go. A przynajmniej nie w najbliższym czasie.

Aż pewnego kwietniowego dnia, podczas luźnej rozmowy z Robertem Sowińskim na temat mikroszkół, pojawił się temat braku społeczności, która pomogłaby
w wymianie doświadczeń. Robert napisał: „Czyli jest coś, co możesz zrobić”.

W tym momencie poczułam, że ktoś podaje mi drabinę i pojawia się szansa, by sięgnąć po to marzenie z górnej półki. Od tego momentu zaczęłam działać.

Napisałam do mikroszkół, które znałam lub znalazłam w mediach społecznościowych z pytaniem, czy jeśli takie wydarzenie się odbędzie, są chętni do wzięcia udziału. Większość założycieli i edukatorów wykazała zainteresowanie.
Odezwałam się do prelegentów i tu również od większości dostałam odpowiedź pozytywną.

Miałam ogromne obawy o frekwencję. Pojawiały się wizje, że będę musiała namówić rodzinę i znajomych, by wypełnili salę. Na szczęście miałam ogromne wsparcie prelegentów, prof. Romana Lepperta (który podczas swojego Kompasu Edukacji zaprosił mnie na scenę i mogłam opowiedzieć o konferencji) oraz wszystkich, którzy udostępniali wydarzenie. Dzięki temu sala wypełniła się po brzegi, a tydzień przed wydarzeniem zamknęłam formularz zgłoszeniowy!

Maj i czerwiec były bardzo intensywne. Przygotowania do zajęć w DomoSzkole, zakończenie roku i tworzenie fotoksiążek łączyłam z organizacją konferencji. Lipcowa praca, właściwie na cały etat, dała mi masę satysfakcji.

Jako że mam problem z oddelegowywaniem zadań, większość robiłam sama, ale na miejscu z pomocą przyszły mi dwie mamy moich uczniów – Kasia i Eliza, które doskonale ogarnęły kwestie organizacyjne, za co jestem im ogromnie wdzięczna.

💚 Dziękuję!

Mimo że przygotowaniami zajmowałam się sama, do zrealizowania tego wydarzenia potrzebowałam wspaniałych ludzi. Dziękuję z całego serca:

• Mojemu mężowi Rafałowi – za cierpliwość, ogarnianie domowej rzeczywistości podczas przygotowań i cichą pomoc podczas wydarzenia.

• Panu Prezydentowi Krzysztofowi Hildebrandtowi – za udostępnienie przestrzeni Filharmonii Kaszubskiej
  oraz objęcie patronatem naszego wydarzenia.

• Wszystkim Prelegentom – za niezwykle wartościowe wystąpienia i dopasowanie tematów do specyfiki mikroszkół:

  • Robertowi Sowińskiemu (Fundacja Plan Daltoński)

  • Anecie Narloch (Fundacja Wielkie Rzeczy)

  • Agnieszce Kosiak

  • Magdzie Piórkowskiej

  • Aleksandrze Jakubczak i Dorocie Walter (Przestrzeń Pozytywnej Edukacji)

  • Dominice Juncewskiej 

  • Agnieszce Ewald (Facetka od stresu) 

• Cyprianowi Krystkowi – za rewelacyjne i profesjonalne prowadzenie całej konferencji.

• Ani Sowińskiej oraz Gosi Buszman – za cenne mentorowanie i opiekę nad grupami podczas popołudniowych warsztatów.

• Kasi i Elizie – mamom moich uczniów, za sprawne ogarnięcie spraw organizacyjnych na miejscu.

• Mateuszowi Makarewiczowi – za obsługę techniczną oraz dokumentację fotograficzną.

• Patronom Medialnym: Centrum Nauczania Domowego oraz Nadmorskiej Grupie Medialnej.

• monteStore – za partnerstwo, obecność i zaprezentowanie uczestnikom swojej aplikacji.

• Ekipie Hotelu Victoria w Bolszewie – za pyszny obiad oraz paniom, które go przygotowały.

• Ani Kujawie - za współpracę z firmą Johnson oraz fantastyczne upominki dla uczestników.

• Przemkowi Poczan - za współpracę z firmą Motorola oraz fantastyczne upominki dla uczestników.

• Cioci Reni – za przepyszne ciasta i ciastka na przerwy kawowej.

• Pani Marcie Drabarek z Bielik AI – za duże zaangażowanie i wsparcie.

• Prof. Romanowi Leppertowi – za życzliwość i ogromne wsparcie, zaproszenie do "Kompasu Edukacji" oraz zaangażowanie w nagłośnieenie wydarzenia
  w całej Polsce

• Uczestnikom konferencji – za Waszą obecność (mimo trwających wakacji) i chęć budowania wspólnej przestrzeni.

• DomoSzkolniakom – za to, że jesteście moją inspiracją ❤️

To był niezwykły dzień, który udowodnił, że warto sięgać po marzenia z najwyższych półek.